یکی از برجستهترین و ممتازترین ویژگیهای فریضهی حج نسبت به دیگر واجبات اسلامی، بُعد جهانی و بینالمللی آن است. حج تنها یک عبادت فردی یا قومی نیست؛ بلکه یک اجتماع عظیم انسانی است که تمامی مسلمانان از گوشه و کنار عالم، با تفاوتهای گوناگون زبانی، نژادی، فرهنگی و جغرافیایی، در یک زمان و در یک مکان معین گرد هم میآیند. انسانهایی که در شرایط عادی ممکن است هیچگاه یکدیگر را نبینند، در این ایام با لباس یکسان، با نیت مشترک، با دلهای خاشع و قلبهایی پر از شوق الهی، در کنار هم میایستند. این تجلی وحدت امت اسلامی، در قالبی عینی و زنده، صحنهای شگفتانگیز و کمنظیر را رقم میزند.
در مراسم حج، همهی تفاوتهای دنیوی رنگ میبازد؛ نه نژاد مهم است، نه زبان، نه رنگ پوست و نه جایگاه اجتماعی. ثروتمند و فقیر، رئیس و مرئوس، عالم و عامی، همه در لباس احرام که نماد برابری و اخلاص است، قرار میگیرند و با هم به سوی معبود یکتا رهسپار میشوند. این همدلی و همزمانی در عبادت، یک تصویر زنده از وحدت امت اسلامی است؛ تصویری که در دنیای پر از تفرقه و اختلاف امروز، پیامی رسا و ژرف دارد.
نکتهی عجیب – و در عین حال دردناک – آن است که ما مسلمانان، به دلیل تکرار سالانهی این واقعهی عظیم، به آن عادت کردهایم و به چشم پدیدهای معمولی به آن مینگریم. در حالی که اگر از زاویهای بیرونی و با نگاهی تازه به این گردهمایی نگاه کنیم، درمییابیم که حج یکی از عجیبترین، بزرگترین و پرمعناترین رخدادهای انسانی و معنوی جهان است. متأسفانه، عظمت آن را چنانکه باید و شاید درک نمیکنیم؛ گویا بزرگیاش در برابر دیدگانمان به دلیل عادت، محو شده است.
حج یک فرصت طلایی برای تأمل، تحول و تجدید حیات معنوی است. فرصتی است برای بازگشت به فطرت، برای تجربهی اخلاص ناب، برای لمس معنای حقیقی امت واحده، و برای یادآوری این حقیقت که اسلام دینی است جهانی، جامع و پیونددهندهی دلها، نه تفریقکنندهی آنها.
یکی از برجستهترین و ممتازترین ویژگیهای فریضهی حج نسبت به دیگر واجبات اسلامی، بُعد جهانی و بینالمللی آن است. حج تنها یک عبادت فردی یا قومی نیست؛ بلکه یک اجتماع عظیم انسانی است که تمامی مسلمانان از گوشه و کنار عالم، با تفاوتهای گوناگون زبانی، نژادی، فرهنگی و جغرافیایی، در یک زمان و در یک مکان معین گرد هم میآیند. انسانهایی که در شرایط عادی ممکن است هیچگاه یکدیگر را نبینند، در این ایام با لباس یکسان، با نیت مشترک، با دلهای خاشع و قلبهایی پر از شوق الهی، در کنار هم میایستند. این تجلی وحدت امت اسلامی، در قالبی عینی و زنده، صحنهای شگفتانگیز و کمنظیر را رقم میزند.
در مراسم حج، همهی تفاوتهای دنیوی رنگ میبازد؛ نه نژاد مهم است، نه زبان، نه رنگ پوست و نه جایگاه اجتماعی. ثروتمند و فقیر، رئیس و مرئوس، عالم و عامی، همه در لباس احرام که نماد برابری و اخلاص است، قرار میگیرند و با هم به سوی معبود یکتا رهسپار میشوند. این همدلی و همزمانی در عبادت، یک تصویر زنده از وحدت امت اسلامی است؛ تصویری که در دنیای پر از تفرقه و اختلاف امروز، پیامی رسا و ژرف دارد.
نکتهی عجیب – و در عین حال دردناک – آن است که ما مسلمانان، به دلیل تکرار سالانهی این واقعهی عظیم، به آن عادت کردهایم و به چشم پدیدهای معمولی به آن مینگریم. در حالی که اگر از زاویهای بیرونی و با نگاهی تازه به این گردهمایی نگاه کنیم، درمییابیم که حج یکی از عجیبترین، بزرگترین و پرمعناترین رخدادهای انسانی و معنوی جهان است. متأسفانه، عظمت آن را چنانکه باید و شاید درک نمیکنیم؛ گویا بزرگیاش در برابر دیدگانمان به دلیل عادت، محو شده است.
حج یک فرصت طلایی برای تأمل، تحول و تجدید حیات معنوی است. فرصتی است برای بازگشت به فطرت، برای تجربهی اخلاص ناب، برای لمس معنای حقیقی امت واحده، و برای یادآوری این حقیقت که اسلام دینی است جهانی، جامع و پیونددهندهی دلها، نه تفریقکنندهی آنها.
.png)
